İçeriğe geç
Ana Sayfa › Emsal Kararlar › Karar özeti

Yargıtay 3. HD. 2024/1721 E. 2025/1148 K. 26.02.2025 T.

Uyuşmazlık

Kiralananın sonradan ayıplı hale gelmesi durumunda kiracının seçimlik hakları ve tazminat talebinin kapsamı nedir; kiralananın tahliye edilmemesi ve çevresinde yeni işletmeler açılmayacağına dair sözleşmesel taahhüt bulunmaması kira bedelinden indirim ve kira iadesi taleplerine nasıl etki eder; miktar itibarıyla kesinlik sınırının altında kalan temyiz istemi incelenebilir mi?

Olayın özeti

Alt kiracı davacı, akaryakıt ve dinlenme tesisinde yapılan inşaat ve tadilatlar nedeniyle tesisin ayıplı hale geldiğini, müşteri kaybı ve ciro düşüşü yaşandığını, 1 nolu istasyonun kapalı kaldığını ileri sürerek ödenen kira bedelleri ile katkı paylarının sebepsiz zenginleşme hükümlerince iadesini, kâr kaybı tazminatını ve kira bedelinde indirim yapılmasını talep etmiştir. Mahkemece kâr kaybı talebi kısmen kabul edilmiş, ödenen kiraların iadesi ve bedel indirimi talepleri reddedilmiştir.

Mahkemenin değerlendirmesi

1) Kiralananın Sonradan Ayıplı Hale Gelmesi ve Kiracının Hakları: Kiralananın teslim edildikten sonra ayıplı hale gelmesi durumunda kiracı, ayıbın giderilmesini, giderilmemesi halinde sözleşmenin feshini veya kira bedelinden indirim yapılmasını isteyebileceği gibi, kiraya verenin kusursuzluğunu kanıtlayamaması halinde ayıptan doğan zararlarının tazminini de talep edebilir.

2) Kiralananın Tahliye Edilmemesi Halinde Kira Sorumluluğu: Kiralanan fiilen tahliye edilmediği ve kiracının kullanımında/tasarrufunda bulunduğu sürece, kiracı sözleşme ile kararlaştırılan kira bedellerini ödemekle yükümlüdür.

3) Temyizde Kesinlik Sınırı: Miktar veya değeri kanunda öngörülen kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar temyiz edilemez; kesinlik sınırı altında kalan temyiz istemlerinin usulden reddi gerekir.

Sonuç

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktar yönünden reddine; davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar verilmiştir.

Kararda değinilen mevzuat

  • 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 352/1-b
  • 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 362
  • 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 366
  • 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 370/1
  • 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 301
  • 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 305
  • 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 306
  • 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 308

Kaynak ve kullanım

Kararın tam metnini ayrı sekmede okuyabilirsiniz. Kaynak: Yargıtay resmî karar arama.

Karar, kendi uyuşmazlığı ve karar tarihindeki değerlendirmesiyle okunmalıdır. Sonraki mevzuat ve içtihat değişikliklerini, somut olayın koşullarını ve varsa karşı oyu ayrıca değerlendirin.

Benzer kararlar

Diğer yayımlanmış kararlar