İçeriğe geç
Gezinti
Hesap
Soru sor
Metin boyutu
Genişlik
Renk
Ana Sayfa › Emsal Kararlar › Karar özeti

Yargıtay 12. HD. 2023/6926 E. 2023/5958 K. 11.10.2023 T.

Uyuşmazlık

Üçüncü kişinin istihkak davası ile alacaklının birleşen istihkak iddiasının reddi davasında, mülkiyet karinesinin aksinin ispat edilip edilmediği ve noter kira sözleşmesinin mülkiyeti kanıtlamaya yeterli olup olmadığı. Şikâyetin yedi günlük dava açma süresine etkisi ve aynı haciz için yeniden süre verilmesinin mümkün olup olmadığı. Esasa ilişkin kararda nispi vekâlet ücretinin hangi değer üzerinden hesaplanacağı. Asıl davanın reddinde uygulanacak harç, fazla peşin harcın iadesi ve bu hataların yeniden yargılama yapılmadan giderilip giderilemeyeceği.

Olayın özeti

Üçüncü kişi şirket, haczedilen malların kendisine ait olduğunu ve kira sözleşmesiyle borçlunun kullanımına bırakıldığını ileri sürerek haczin kaldırılmasını istemiş; alacaklı ise malların borçluya ait olduğunu savunarak birleşen davada istihkak iddiasının reddini talep etmiştir. İlk derece mahkemesi asıl davayı reddetmiş, birleşen davayı kabul etmiş; önceki bozma sonrasında Bölge Adliye Mahkemesi organik bağ, ticari defter kayıtları ve kira sözleşmesini değerlendirerek istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

Mahkemenin değerlendirmesi

1) İstihkakta mülkiyet karinesinin çürütülmesi: Daire, Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçelerini benimseyerek istihkakın esasına ilişkin temyiz itirazlarını reddetmiştir. Benimsenen gerekçede, mahcuzların ticari defterlerde kayıtlı olmaması ve şirketler arasındaki organik bağ birlikte değerlendirilerek alacaklının mülkiyet karinesinin aksini ispat ettiği; yalnızca noter kira sözleşmesinin üçüncü kişinin mülkiyetini kabul için yeterli olmadığı sonucuna varılmıştır.

2) Şikâyet ve yeniden süre verilmesi: Dairenin önceki bozma kararında, şikâyetin icra müdürlüğünce verilen yedi günlük dava açma süresini kesmediği ve alacaklıya aynı haciz için yeniden süre verilemeyeceği belirtilmiştir. Bu nedenle 7.1.2021 tarihli müdürlük kararı sonuca etkili görülmemiş; 30.10.2019 tarihli kararın hukuki sonuç doğurmaya elverişli olmadığı değerlendirilerek birleşen davanın süresinde açıldığı kabulüyle delillerin toplanması istenmiştir.

3) İstihkakta nispi vekâlet ücreti: İstihkak davasında esasa ilişkin karar verildiğinde, karar tarihinde yürürlükteki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre hacizli malların değeri ile alacak miktarından düşük olanı üzerinden nispi vekâlet ücreti hesaplanmalıdır.

4) Harçlandırılan değer ve vekâlet ücreti: Vekâlet ücretine esas dava değeri, harçlandırılan değerdir; ücret, harcı tamamlanan bu değer üzerinden hesaplanmalıdır. Somut hükümdeki iki vekâlet ücreti bu esas uyarınca 1.500,00 TL ve 1.360,00 TL olarak düzeltilmiştir.

5) Davanın reddinde maktu harç: Davanın reddinde nispi değil, maktu karar harcı alınır. Asıl davanın reddedildiği somut olayda karar tarihindeki tarifeye göre alınması gereken harç 59,30 TL olduğundan nispi harca hükmedilmesi hatalıdır.

6) Fazla peşin harcın iadesi: İşin sonunda peşin karar ve ilam harcının alınması gerekenden fazla olduğu anlaşılırsa fazlalık istek üzerine iade edilir. Somut olayda 170,78 TL peşin harçtan 59,30 TL mahsup edilerek kalan 111,48 TL'nin karar kesinleştiğinde ve talep üzerine davacıya iadesi kararlaştırılmıştır.

7) Yeniden yargılamasız hüküm düzeltmesi: Vekâlet ücreti ve harç hatalarının giderilmesi yeniden yargılama gerektirmediğinden HMK 370/2 uyarınca düzeltme yapılması gerekir. Daire, istinaf başvurusunu esastan reddeden Bölge Adliye Mahkemesi kararını ortadan kaldırarak ilk derece hükmünü ücret ve harç yönlerinden düzeltmiş ve onamıştır.

Sonuç

Üçüncü kişi ve borçlunun istihkakın esasına ilişkin diğer temyiz itirazları, Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçeleri benimsenerek reddedilmiştir. İstinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı ortadan kaldırılmış; ilk derece hükmünün 9. ve 10. bentlerindeki 29.411,79 TL'lik vekâlet ücretleri sırasıyla 1.500,00 TL ve 1.360,00 TL olarak değiştirilmiş, harç hükmü 59,30 TL maktu harcın 170,78 TL peşin harçtan mahsubu ve kalan 111,48 TL'nin kesinleşme sonrasında talep üzerine iadesi şeklinde düzeltilerek hüküm onanmıştır. Peşin temyiz harcının istek hâlinde iadesine ve dosyanın ilk derece mahkemesine, karar örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verilmiştir.

Kararda değinilen mevzuat

  • 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu 96 ve devamı
  • 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu 97
  • 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu 99
  • 492 sayılı Harçlar Kanunu 31
  • 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (1) sayılı Tarife III/2-a
  • 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 370/2
  • Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi
  • Harçlar Tarifesi

Kaynak ve kullanım

Kararın tam metnini ayrı sekmede okuyabilirsiniz. Kaynak: Yargıtay resmî karar arama.

Karar, kendi uyuşmazlığı ve karar tarihindeki değerlendirmesiyle okunmalıdır. Sonraki mevzuat ve içtihat değişikliklerini, somut olayın koşullarını ve varsa karşı oyu ayrıca değerlendirin.

Benzer kararlar

Diğer yayımlanmış kararlar