İçeriğe geç
Ana Sayfa › Emsal Kararlar › Karar özeti

Yargıtay 8. HD. 2016/15714 E. 2019/10361 K. 14.11.2019 T.

Uyuşmazlık

Borçlu ile üçüncü kişi arasındaki işyeri/makine devrinin geçmişe dayalı ticari ilişki ve cari hesap alacağına mahsuben yapılması durumunda İİK m. 44 ve TBK m. 202 gerekçe gösterilerek devrin muvazaalı sayılmasının mümkün olup olmadığı.

Olayın özeti

Alacaklı, borçlu ile üçüncü kişinin muvazaalı devir yaptığını öne sürerek istihkak iddiasının reddini istemiş; mahkeme İİK m. 44 ve TBK m. 202 uyarınca işletmeyi devralanın borçlardan müteselsilen sorumlu olduğu ve devrin muvazaalı olduğu gerekçesiyle davayı kabul etmiştir. Dosyada ise üçüncü kişinin borçludan haciz öncesine dayanan alacağına mahsuben makineleri aldığı belirlenmiştir.

Mahkemenin değerlendirmesi

1) Devredilen İşletmede Haciz ve Muvazaa: Devredilen bir işletmede ya da mallar üzerinde haciz yapılabilmesi devrin muvazaalı olduğunun iddia ve ispat edilmesine bağlıdır; İİK m. 44'teki ilan ve bildirimlerin yapılmamış olması devri sakatlamaz, yalnızca cezai yaptırım doğurur.

2) Alacağa Mahsuben Devir ve Organik Bağ: Üçüncü kişi şirketin borcun doğumundan çok önce kurulduğu, borçlu ile aralarında organik bağ bulunmadığı ve devrin önceden süregelen ticari ilişkideki alacağa mahsuben yapıldığı kanıtlanmışsa devrin muvazaalı olduğu kabul edilemez.

Sonuç

Taraflar arasındaki devrin gerçek bir ticari alacağa mahsuben yapıldığı, muvazaanın kanıtlanamadığı ve İİK m. 44 ihlalinin devri sakatlamayacağı gözetilmeden davanın kabulüne karar verilmesi hatalı olduğundan hüküm bozulmuştur.

Kararda değinilen mevzuat

  • İİK 44
  • İİK 99
  • İİK 337/a
  • İİK 366
  • TBK 202

Kaynak ve kullanım

Kararın tam metnini ayrı sekmede okuyabilirsiniz. Kaynak: Yargıtay resmî karar arama.

Karar, kendi uyuşmazlığı ve karar tarihindeki değerlendirmesiyle okunmalıdır. Sonraki mevzuat ve içtihat değişikliklerini, somut olayın koşullarını ve varsa karşı oyu ayrıca değerlendirin.

Benzer kararlar

Diğer yayımlanmış kararlar