İçeriğe geç
Ana Sayfa › Emsal Kararlar › Karar özeti

Yargıtay 3. HD. 2025/6177 E. 2026/2951 K. 12.05.2026 T.

Uyuşmazlık

İş yeri olarak kiralanan taşınmazlarda hasılat paylaşımı kararlaştırılmasının tek başına sözleşmeyi ürün kirası haline getirip getirmeyeceği ve işletme ruhsatı devredilmeden yapılan kiralamalarda TBK m. 347 uyarınca süre bitimi nedeniyle tahliye istenip istenemeyeceği.

Olayın özeti

Davacı malik, mülkiyetindeki bağımsız bölümü de kapsayan AVM'nin dava dışı adi ortaklık tarafından davalıya 10 yıl süreli hasılat paylaşımlı sözleşmeyle kiralandığını ve sözleşme süresinin bittiğini belirterek taşınmazın tahliyesini istemiştir. Mahkemelerce iş yeri işletme ruhsatıyla devredilmediğinden ürün kirası olmadığı, çatılı işyeri kirasında süre bitimiyle tahliye istenemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkemenin değerlendirmesi

1) Ürün Kirası Nitelendirmesi ve İşletme Ruhsatı Koşulu: Kira bedelinin ciro veya kardan pay olarak belirlenmesi sözleşmeyi tek başına ürün kirası yapmaz; çatılı taşınmaz kiralamalarında ürün kirasından söz edilebilmesi için iş yerinin işletme ruhsatı ile birlikte devredilmesi gerekir, aksi halde çatılı iş yeri kirası hükümleri uygulanır.

2) İşletme Ruhsatsız Çatılı İşyeri Kiralarında Süre Bitimi: İş yeri açma ve işletme ruhsatı olmaksızın kiralanan çatılı taşınmazlarda konut ve çatılı iş yeri hükümleri geçerli olup, kiraya veren TBK m. 347 uyarınca sadece kararlaştırılan sürenin bitimine dayanarak sözleşmeyi feshedip tahliye talep edemez.

3) Bütün Olarak Kiralanan Taşınmazda Kısmi Tahliye: Kiralananın bir bütün halinde kiralanıp kullanıldığı durumlarda, maliklerden birinin sadece kendi bağımsız bölümüne hasren tek başına tahliye talep etmesi hukuken dinlenemez.

Sonuç

Uyuşmazlığa çatılı iş yeri kirası hükümlerinin uygulanması gerektiği ve süre bitimi nedeniyle tahliye talep edilemeyeceği gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararı onanmıştır.

Kararda değinilen mevzuat

  • 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 229
  • 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 339
  • 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 347
  • 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 357
  • 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 358
  • 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 370/1

Kaynak ve kullanım

Kararın tam metnini ayrı sekmede okuyabilirsiniz. Kaynak: Yargıtay resmî karar arama.

Karar, kendi uyuşmazlığı ve karar tarihindeki değerlendirmesiyle okunmalıdır. Sonraki mevzuat ve içtihat değişikliklerini, somut olayın koşullarını ve varsa karşı oyu ayrıca değerlendirin.

Benzer kararlar

Diğer yayımlanmış kararlar