Çalışma belgesi, işten ayrılan işçiye işveren tarafından verilen ve işçinin yaptığı işin türünü ve çalışma süresini gösteren belgedir. Halk arasında bonservis olarak da anılır. Belge, işçinin yeni bir iş başvurusunda deneyimini kanıtlamasına yarar.
Dayanak
Çalışma belgesi 4857 sayılı İş Kanunu'nun 28. maddesinde düzenlenmiştir. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 426. maddesi de işçinin hizmet belgesi isteme hakkını düzenler.
İçeriği
- İşçinin yaptığı işin çeşidi (görevi, pozisyonu),
- işyerinde çalıştığı süre.
Borçlar Kanunu'na göre işçi açıkça isterse, belgede iş görmedeki becerisi ile davranış ve tutumuna ilişkin bilgiler de yer alır. İşçi bu belgeyi her zaman isteyebilir.
Sonuçları
Belgenin zamanında verilmemesinden veya belgede doğru olmayan bilgiler bulunmasından zarar gören işçi ya da işçiyi işe alan yeni işveren, eski işverenden tazminat isteyebilir. Çalışma belgeleri her türlü resim ve harçtan muaftır; işveren belge için ücret talep edemez.
Uygulamada dikkat edilecekler
- Çalışma belgesi, Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan alınan hizmet dökümünden farklıdır; hizmet dökümü yalnız sigortalılık kayıtlarını gösterir.
- Belgeyi işten ayrılırken yazılı olarak talep etmeniz, ileride ispat kolaylığı sağlar.
- Belgede yer alan bilgilerin gerçeğe uygun olması gerekir; işçinin yeni iş bulmasını haksız biçimde zorlaştıracak gerçek dışı ifadeler işverenin sorumluluğunu doğurabilir.
- Belge verilmez veya yanlış düzenlenirse, tazminat talebi için dava açmadan önce arabulucuya başvurmanız gerekir.
İlgili kavramlar
- Hizmet belgesi
- İbraname
- Hizmet tespit davası
- Arabuluculuk dava şartı
Kaynaklar
- 4857 sayılı İş Kanunu, m. 28
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu, m. 426
- 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu, m. 3
Yorumlar (0)
Bu maddeye henüz yorum yapılmamış.
Sorunuz bu maddeyle ilişkilendirilerek yayımlanır.