İçeriğe geç
Ana Sayfa › Emsal Kararlar › Karar özeti

Yargıtay 22. HD. 2017/11884 E. 2020/8226 K. 30.06.2020 T.

Uyuşmazlık

Askerlik nedeniyle işten ayrılan işçinin başvuruya rağmen işe başlatılmaması sebebiyle İş Kanunu'nun 31/son maddesi uyarınca talep ettiği tazminattan, talep anında alt işveren-asıl işveren ilişkisinin devam etmesi kaydıyla asıl işverenin alt işverenle birlikte müteselsilen sorumlu olup olmayacağı.

Olayın özeti

Davacı askerlik nedeniyle iş sözleşmesini feshetmiş, terhis sonrası süresi içinde yeniden işe alınmak için hem asıl hem alt işverene başvurmasına rağmen işe alınmamış; bunun üzerine İş Kanunu m. 31/son uyarınca üç aylık ücret tutarındaki tazminatın asıl işverenden tahsilini talep etmiştir. Mahkemelerce davacının başvuru tarihinde alt işverenin işçisi olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkemenin değerlendirmesi

1) Asıl işverenin birlikte sorumluluğu ve kapsamı: İş Kanunu m. 2/6 kapsamındaki müteselsil sorumluluk için işçinin başvuru tarihinde halen alt işverenin işçisi olması şart değildir; alt işverenin yükümlülüğünün o işyeriyle ilgili olması ve kanun, sözleşme veya toplu iş sözleşmesinden doğması yeterlidir.

2) Askerlik sonrası işe almama tazminatında asıl işverenin sorumluluğu: İşçinin askerlik nedeniyle fesih tarihinde çalıştığı işyerinde başvuru tarihinde de asıl-alt işveren ilişkisi sürüyorsa, İş Kanunu'nun 31. maddesine dayalı işe başlatmama tazminatından asıl işveren alt işverenle birlikte sorumludur.

Sonuç

Asıl işverenin müteselsil sorumluluğunun hatalı değerlendirildiği gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Kararda değinilen mevzuat

  • 4857 sayılı İş Kanunu 2/6
  • 4857 sayılı İş Kanunu 31/son

Kaynak ve kullanım

Kararın tam metnini ayrı sekmede okuyabilirsiniz. Kaynak: Yargıtay resmî karar arama.

Karar, kendi uyuşmazlığı ve karar tarihindeki değerlendirmesiyle okunmalıdır. Sonraki mevzuat ve içtihat değişikliklerini, somut olayın koşullarını ve varsa karşı oyu ayrıca değerlendirin.

Benzer kararlar

Diğer yayımlanmış kararlar