Takım elbise giymek, hâkime saygılı hitap etmek veya duruşmada sessiz oturmak tek başına indirim sebebi değildir. Türk Ceza Kanunu’nun 62. maddesi, mahkemeyi etkilemek için sergilenen şekli davranışların indirim nedeni yapılamayacağını açıkça söylüyor.
Mahkeme kişinin geçmişini, sosyal ilişkilerini, olaydan sonraki gerçek pişmanlığını gösteren davranışlarını ve cezanın geleceği üzerindeki etkilerini değerlendirebilir. Fakat ‘iyi hâli görüldü’ yazmak yetmez; indirimi haklı kılan somut neden kararda açıklanmalıdır. İndirim de her dosyada uygulanması zorunlu bir hak değildir.
Yargıtay 9. Ceza Dairesi, 2024/6897 E., 2024/9231 K. sayılı kararında, duruşma düzenine uygun davranış gösterildiği gerekçesiyle yapılan indirimi yeterli bulmadı. Hangi davranışın pişmanlık gösterdiği ve bunun yalnızca mahkemeyi etkilemeye dönük olup olmadığı açıklanmadığı için hükmü bozdu.
Diğer cezalarda indirim altıda bire kadar yapılabilir; müebbet ve ağırlaştırılmış müebbet için kanunda ayrıca dönüşüm öngörülür. Suçu inkâr etmek veya susma hakkını kullanmak, tek başına kişinin aleyhine değerlendirilemez. Buna karşılık inkâr eden herkese indirim yapılması da zorunlu değildir; mahkemenin dosyaya dayanan gerekçesi belirleyicidir.