Vasiyeti yerine getirme görevlisi nedir?

Vasiyeti yerine getirme görevlisi, mirasbırakanın vasiyetnameyle atadığı ve ölümünden sonra terekeyi yöneterek, borçları ödeyerek ve vasiyetleri yerine getirerek mirasbırakanın son arzularının uygulanmasını sağlayan kişidir. Eski hukuktaki adıyla “vasiyeti tenfiz memuru” olarak da bilinir.

Dayanak

Vasiyeti yerine getirme görevlisi Türk Medeni Kanunu m. 550 ve devamında düzenlenmiştir.

Atanması

• Mirasbırakan, fiil ehliyetine sahip bir veya birden çok kişiyi vasiyetnameyle görevli olarak atayabilir. Mirasçılardan biri, bir avukat veya güvenilir bir yakın atanabilir.
• Görev, atanan kişiye sulh hâkimi tarafından bildirilir. Bu kişi, bildirimden itibaren on beş gün içinde görevi kabul etmediğini sulh hâkimine bildirmezse görevi kabul etmiş sayılır.
• Görevli, yaptığı iş karşılığında uygun bir ücret isteme hakkına sahiptir.

Görev ve yetkileri

Mirasbırakan aksini öngörmedikçe görevli, son arzuların yerine getirilmesi için gerekli bütün işlemleri yapmakla görevli ve yetkilidir: terekenin mal, hak ve borçlarının listesini düzenler, terekeyi yönetir, alacakları tahsil edip borçları öder, vasiyetleri yerine getirir ve paylaşma için plan hazırlar. Tereke ile ilgili dava ve takiplerde miras ortaklığını temsil eder; tereke mallarının devri ise kural olarak sulh hâkiminin iznine bağlıdır.

Uygulamada dikkat edilecekler

• Görevli mirasçıların yerine geçmez; mirasçılık sıfatı mirasçılarda kalır ve görevli yalnızca yönetim ve yerine getirme işlerini üstlenir.
• Görevli atanması, mirasçılar arasında çekişme beklenen, terekenin karmaşık olduğu veya mirasçıların farklı yerlerde yaşadığı durumlarda özellikle yararlıdır.
• Görevlinin işlemlerine karşı mirasçılar ve ilgililer sulh hukuk mahkemesine başvurabilir. Görevli, görevini özenle yerine getirmemesi nedeniyle doğan zararlardan sorumludur.
• Görevlinin uygulayacağı tasarruflar saklı payları zedeliyorsa, saklı paylı mirasçıların tenkis hakkı saklıdır.

İlgili kavramlar

• Vasiyetname
• Ölüme bağlı tasarruflar
• Miras ortaklığı (elbirliği)
• Paylaşma sözleşmesi

Kaynaklar

1. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu, m. 550-556